فریاد فاطمه (س) برعلیه پیمان شکنان

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 
دسته: مجموعه مطالب نوشته شده توسط حاجیان ا بازدید: 1098
ya fatimaاگر حضرت مریم برگزیده ی خدا دربین زنان زمان خود بود، ومادر پیامبر یکی از ادیان بزرگ ابراهیمی، زهرای مرضیّه برگزیده ی خداوند واسوه والگوی همه ی مردان وزنان عالم تا قیامت است ... او مادر پدرو مادر یازده امام معصوم (ع)، با رسالتی تا آستانه ی قیامت برای انسان کره ی خاکی است. وچون چنین است فریاد او در خطابه ی فدک، فریاد مصیبت و روضه و اشک فقط نبود، فریاد دیده بانی بیدار برهجوم درد های جانکاه بربشریّت بود.                                        

 

  

به نام خداوند بخشاینده ی بخشایشگر
وبه یاد ولیّ خدا امام مهدی (عج)

فریاد فاطمه (س) برعلیه پیمان شکنان
**********
می پرسم از شما که رسولان غیرتید
زهرا مگر خلاصه ی جان رسول نیست؟
گیرم ولایت علی (ع) ازیاد برده اید
آیا غدیر و دست محمّد (ص) قبول نیست؟
آخر اصول عشق چیست جز ولا
آیا مگر حدیث ولا از اصول نیست؟
مهر علی (ع) است روزی هرروز مهر و ماه
وقتی چراغ فاطمه باشد افول نیست
( قسمتی از ترکیب بند زهرائی – علی رضا قزوه )


اگر حضرت مریم برگزیده ی خدا دربین زنان زمان خود بود، ومادر پیامبر یکی از ادیان بزرگ ابراهیمی، زهرای مرضیّه برگزیده ی خداوند واسوه والگوی همه ی مردان وزنان عالم تا قیامت است، همان طور که فرزند بزرگوارش امام مهدی (ع) - مصلح جهانی - او را به عنوان اسوه والگوی خود خطاب می کند. او مادر پدرو مادر یازده امام معصوم (ع)، با رسالتی تا آستانه ی قیامت برای انسان کره ی خاکی است. وچون چنین است فریاد او در خطابه ی فدک، فریاد مصیبت و روضه و اشک فقط نبود، فریاد دیده بانی بیدار برهجوم درد های جانکاه بربشریّت بود.

غدیر، اعلام رسالت جهانی وبرنامه ی آینده ی روشن وزیبای جهان بشریّت بود. ونوید آزادی وحرّیّت بردگان خاک. وافسوس وصدافسوس، سقیفه، نابود کردن، وآتش انداختن برهمه ی ارکان رسالت تاریخی قرآن ودین واهل بیت (ع ). وحاکمیّت شیطان برتمام ارکان زندگی بنی آدم.

درخطابه ی فدک، یکی از هشدارهای صدّیقه ی کبری (ع ) نقض عهد وپیمان شکنی مردم وحاکمان ستمگر بود:
«شما بندگان خدا، نگاهبانان حلال و حرام، حاملان دین و احکام، امانت داران خدا برخویش وپیام آوران او به سوی امّت ها هستید، حقّی از سوی خدا برعهده دارید و پیمانی که با او بسته اید پذیرفته اید، و آن چه را که پیامبرخدا (ص) پس از خود درمیان شما باقی گذارده، کتاب گویای خدا (اهل بیت) وقرآن صادق که نور فروزان وشعاع درخشان او است ... اکنون پس از آن همه زبان آوری – در زمان پیامبر(ص) – چرا دم فروبستید؟ وحقایق را پس از آشکار شدن مکتوم می دارید؟ آن هم برابرمردمی که پیمان خود را شکستند؟ و پس از قبول ایمان راه شرک پیشه کردند؟... آیا با مردمی که سوگند خود را شکستند و آهنگ اخراج رسول خدا را نمودند وبرضدّ شما دشمنی آغاز کردند مبارزه نمی کنید؟ آیا از آن ها می ترسید؟ و حال آن که اگر ایمان آورده باشید سزاوار تر است که از خدا بترسید و بس.... امّا می بینم که به تن آسائی خوگرفته اید، و کسی را که از همه برای زعامت و اداره ی امور مسلمانان شایسته تر است دور ساخته اید.» ( مسند فاطمه «س» 103)

و درسخنانی با زنان مدینه که به عیادتش آمده بودند، درمورد عهد شکنی مردانشان چنین فرمودند:
«حالم به گونه ای است که از دنیای شما بسی بیزار و مردانتان را دشمن می دارم. حال و قالشان را آزمودم و از آن چه کردند بسی ناخشنودم و آنان را به کناری نهادم، چون تیغ زنگار خورده ی نابرّا و چون نیزه ای از قد دونیم شده، و خداوندان اندیشه های نارسایند، چون بد ذخیره ای از پیش برای خود فرستادند...» ( همان 110 )

شرحی کوتاه برپیام :
عهد به معنای نگه داری و مراعات پی درپی درشیئ پیمان. معاهده، عهد و پیمان دو طرفه است. و گاهی برای مبالغه و تأکید به کار می رود. قرآن و روایات تأکید فراوانی بروفای به عهد و پیمان دارند.
عهد و پیمان های انسان ها در نظام فردی و اجتماعی شامل عهد با خدا و انبیا و اولیا و عهد بامردم است.
1 - قرآن در سوره ی مؤمنون آیه ی 8 از جمله صفات اهل ایمان رارعایت حفظ امانت و وفای به عهد معرّفی می کند.
2 – رسول خدا (ص) می فرمایند :
«کسی که به عهد وپیمان توجّهی ندارد ایمان ندارد.» ( بحار الانوار 72/ 198 )
3- امام علی (ع) می فرمایند :
«همانا عهد و پیمان ها گردن بند هائی هستند برگردن ها تا روز قیامت... کسی که آن ها را به پایان برد، به خدا اتّصال پیدا کرده و خدا به او توجّه می کند. و کسی که عهد شکنی کند خداوند او را خوار می سازد. کسی که عهد و پیمان ها را سبک بشمارد، درواقع دشمنی کرده است با آن که تأکید برعهد کرده است (خداوند) و مردم را به حفظ پیمان ها سفارش نموده است.» ( بحار الانوار 100/ 46 )
4 – درنامه به مالک اشتر به او سفارش می فرمایند:
«اگر بین تو و دشمنت عهد و پیمانی بسته شد، و یا ذمّه ای از او برگردنت بود، سعی کن که برآن وفا کنی، و ذمّه ی خود را با رعایت امانت داری انجام دهی، و نفس خویش را سپر آن چیزی قرار ده که به تو عطا شده. زیرا هیچ امر واجبی دربین مردم با اختلاف عقاید آن ها قوی تر از بزرگداشت وفای به عهد از جانب خدا تعیین نشده است.» ( نهج البلاغه نامه ی 53 )
5 – و همان حضرت درخطبه ی مفصّلی بعد از پیامبر (ص) درارتباط با وضعیّت جامعه ی آن روزو مسائل پیش آمده فرمودند :
«... به زودی برای شما حاکمانی خواهند آمد که عهد و پیمان ها نزد آن ها کهنه شده، و آن چه راکه برای آن ها یادآوری شده، و حلال شده و آن چه برای امّت های دیگر حلال بوده، فراموش می کنند. تاجائی که جامعه را به هرج و مرج و فساد عهد می کشانند، و آن به خاطر طولانی شدن مدّت حکومت آن ها و شدّت محنتی است که من مأمور به صبر برآن هستم. » ( بحار الانوار 30/80)

مصداق مهمّ عهد وپیمان :
دربسیاری از آیات قرآن که مسئله ی عهد و میثاق درآن ها مطرح شده، مصداق مهمّ آن عهد و پیمان با خدا و یاعهد و پیمان با ولایت اهل بیت (ع)، و یا صحبت از نقض این پیمان ها است. به عنوان نمونه:
1 – درآیه ی 60 سوره ی (یس) می خوانیم:
« ای فرزندان آدم، آیا با شما پیمان نبستم که شیطان را عبادت نکنید که او دشمن آشکار شما است، و مرا عبادت کنید که این صراط مستقیم است؟»
این همان عهد ربوبیّت خدا و پیمان عبودیّت انسان است، که بنی آدم بااین پیمان انسان شده اند. دراین دنیا عهدشان را فراموش کرده و برخلاف آن عمل می کنند.
2 – امام باقر (ع) درسخنان طولانی ازغدیر و سقیفه سخن به میان آورده وضمن آن سخنان می فرمایند:
«... آن زمان که رسول خدا (ص) دست علی (ع) رادرروز غدیر گرفتند و بالا بردند، ابلیس دربین سربازان خود فریادی کشید، از لشکریان خشکی و دریائی اوکسی باقی نماند که همه به سوی او آمدند و پرسیدند: ای آقا و مولای ما، تو را چه شده است؟ ماهرگز ازتو صدائی وحشتناک تر از این فریاد امروز نشنیده بودیم؟ به آن ها گفت: پیامبر(ص) کاری انجام داد که اگر این کار به اتمام برسد هرگز خداوند معصیت نمی شود. به اوگفتند: ای سیّد ما، تو با آدم (ع) آن چنان کردی؟!... (امام باقر ع درادامه می فرمایند) زمانی که درغدیر منافقان گفتند: پیامبر ازروی خواهش میل درونی صحبت می کند. و یکی از آن ها به رفیقش گفت: آیا چشمان پیامبر را نمی بینی که چگونه حرکت می کنند؟ مانند دیوانه ها است!!! ابلیس فریاد بلندی از روی طرب و شادی برآورد و همه ی دوستانش را جمع کرد وگفت: آیا دانستید که من باآدم (ع) قبلاً چه کار کردم؟ گفتند بله. گفت : آدم عهد شکنی کرد امّا به پروردگارش کافر نشد. این قوم هم عهد شکنی کردند و هم به رسول خدا کافر شدند. پس وقتی که پیامبر (ص) رحلت فرمودند و مردم کسی دیگر را به جای علی (ع) برگزیدند، ابلیس تاج پادشاهان برسر نهاد و منبری قرار داد و بربالای آن نشست و سواره و پیاده نظام خود را جمع کرد و به آن ها گفت: شادی کنید خداوند اطاعت نمی شود تا این که امام (قائم) قیام کند. (سپس امام باقر ع آیه ی20 سبا را خواندند) (شیطان ظنّ و گمان خود را راست یافت. پس از او تبعیّت کردند جز تعداد اندکی از مؤمنان) و تأویل این آیه بعد از رحلت پیامبر(ص) مشخّص شد » ( کافی 8/344)
3 – درآیه ی 91 سوره ی نحل می فرماید :
«به عهد خدا آن زمان که پیمان بستید وفا کنید و پیمان ها و قسم هایتان را پس از تأکید برآن نقض نکنید خداوند شما را کفیل پیمان ها قرار داده و خداوند آن چه انجام می دهید می داند»
از امام صادق (ع) درمورد این آیه نقل شده که فرمودند :
« دربیعت غدیر، زمانی که پیامبر(ص) به اوّلی و دوّمی فرمود : باعلی (ع) در امارت مسلمانان بیعت کنید، گفتند: این را ازجانب خود می گوئی یا از جانب خدا است؟ پیامبر(ص) فرمودند : ازجانب خدا. مسلمانان و ابوذر و مقداد و... بدون پرسش بیعت کردند. آن دو از آن محیط بیرون رفتند و گفتند : هرگز ما تسلیم نمی شویم. سپس آیه ی 91 نحل نازل شد. » ( تفسیر کنز الدقائق 7/ 213)
4 – آیه ی 40 سوره ی بقره خطاب به بنی اسرائیل می فرماید :
«ای بنی اسرائیل به یاد آورید نعمت مرا که به شما ارزانی داشتم، و به عهد من وفا کنید . من هم به عهد شما وفا می کنم و از من بیم داشته باشید.»
درآیه ی 83 و84 سوره ی بقره، عهد و پیمان خداوند را با بنی اسرائیل در دوازده مورد مطرح می کند. امّا دراین آیه تنها به یک عهد اشاره شده، آن هم عهدی که نعمت است. امّا آن نعمت چیست؟
زمانی که این آیه نازل شد رسول اکرم (ص) فرمودند :
« خداوند حضرت آدم را از دنیا برد و او عهد بسته بود که مردم پیرو فرزندش شیث باشند، امّا آن ها وفا نکردند. و حضرت نوح از دنیا رفتند و به قومش نسبت به وصیّ خودش، سام سفارش کرد امّا امّت او وفا نکردند. حضرت ابراهیم از دنیا رفتند و نسبت به وصایت اسماعیل از مردم پیمان گرفتند، ولی مردم به این پیمان وفا نکردند. و حضرت موسی از دنیا رفتند و با قوم خود نسبت به وصیّ خویش یوشع بن نون پیمان بست، و امّت او وفا نکردند. و خداوند حضرت عیسی را به آسمان برد درحالی که حضرت از قومش نسبت به وصایت جانشین خود شمعون بن حمون صفا پیمان گرفت، ولی امّت او پیمان شکنی کردند. و من به همین نزدیکی ها از شما جدا می شوم و از حضور شما می روم درحالی که از امّت خود درمورد ولایت علی (ع) عهد و پیمان گرفته ام. و او همان سنّت های قبلی راکه درامّت های گذشته مطرح بوده تحمّل خواهد کرد. از مخالفت وصیّ من و درگیری با او آگاه باشید. من دوباره عهد و پیمانم را در مورد علی (ع) تجدید می کنم. هر کس پیمان شکنی کند برعلیه خود کرده. و هرکس به پیمان الهی وفا کند به زودی به اجر و پاداش عظیمی می رسد»
در ادامه ی حدیث از امامت و وصایت وخلافت علی (ع) و از اطاعت و پذیرش ولایت او که ولایت پیامبر و خدا است سخن به میان آورده وادامه می دهد :
«ای مردم درمورد علی (ع) به عهد خدا وفا کنید تا درقیامت درمورد بهشت به عهد شما وفا شود» (معانی الاخبار 372 )
5 – امام علی (ع) دربخشی ازیک نامه به معاویه، به دنبال توجّه دادن به آیه ی (اگر پیامبر بمیرد ویا کشته شود به پشت سر خود وگذشته برمی گردید؟) می فرماید:
« تو و شریکانت ای معاویه گروهی هستید که به گذشته ی خود باز گشته اند، و مرتد شدند، و پیمان وعهد خدارا شکستند، و بیعت را گسستند، درحالی که به خدا ضرری نمی رسانند »
( بحار الانوار 33/133)

وخلاصه این که :
1 – ازنشانه ها و آثار ایمان کامل، وفای به عهد است.
2 – مسلمانان باید به هر پیمانی که می بندند پای بند باشند گرچه این عهد بادشمن باشد.
3 – عهد شکنی، موجب عذاب الهی، خواری و ذلّت و سلطه ی حاکمان ظالم خواهد بود.
4 – بالاترین و بزرگ ترین عهد انسان، پیمان با خدا است، که او را مقام انسانی می دهد.
5 – عهد با خدا، همه ی ابعاد زندگی بشر را دربرگرفته ومشمول همه ی فرامین الهی می شود. از پیمان عالم ذر در ربوبیّت حق گرفته، تا عهد و پیمان پذیرش ولایت اهل بیت (ع) و تسلیم اوامر خدا بودن و انجام همه ی تکالیف الهی خواهد بود.
6 – جریانات پس از رحلت پیامبر(ص) بزرگ ترین عهد شکنی تاریخ انسان بود. که ثمره ی آن نقض عهد، همه ی جنایات تاریخ، از سقیفه تا کربلا، و از کربلا تا تمام جنایات تاریخ تا امروز است. و علّت اصلی محروم شدن انسان ها از حضور صاحب ومقتدا و امام معصومشان دردوران طولانی غیبت.

و امّا امروز :
دردنیای متمدّن امروز، دنیای ارتباطات و علم و فنّاوری و... وفای به عهد چه جایگاهی دارد؟
1 – هزاران عهد و پیمان فردی و اجتماعی، قراردادهای بین المللی و قول و قرارهای داخلی و خارجی باهم بسته ایم. امّا همه ی این ها تا کجا برای ما معتبرند؟
2 – قدرت طلبی، نژاد پرستی و استکبار جهانی، اباحه گری و کفر، ارتداد و پرستش هزاران بت مدرن، به بردگی کشاندن زن و مرد و کودک و جوان، فساد در همه ی کره ی خاکی و... آیا همه ی این ها مصداق کامل عهد شکنی انسان نیست؟
3 – آیا غفلت از خدا، و بندگی و بردگی هرچه غیر خدا است. و پذیرش حاکمیّت حاکمانی غیر از والیانی که از جانب او معرّفی شده اند. حذف خدا از محوریّت زندگی انسان. و مخالفت علنی با همه ی امور فطری بشر و... عهد شکنی نیست؟
4 – وآیا ما شیعیان، قرن ها، دردوران پر التهاب غیبت کبری هرروزدر دعای عهد زمزمه نمی کنیم :
« خدایا من درصبح همین روزم و تمام ایّامی که درآن زندگی کنم، با او تجدید می کنم عهد خود وعقد بیعت او را که برگردن من است که هرگز از این عهد و بیعت برنگردم و تا ابد برآن ثابت قدم باشم »
آیا براین عهد مانده ایم؟ و بازهم آیا فریاد درد آلود صدّیقه ی کبری را از فراز قرن ها نمی شنویم؟


( السَّلامُ عَلَی الصِّدّیقَةِ الشَّهیَدة)ِ