امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

ramezan


حضرت مجتبی علیه السلام از رسول خدا صلّی الله علیه و آله نقل می کند که فرمود: کسی که در ماه رمضان آمرزیده نشود، امیدی به آمرزش او تا سال بعد نیست. کدام یک از شما مطمئن است که ماه رمضان سال آینده را درک می کند؟



امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال


بسم الله الرحمن الرحیم

قرن ها است شيعه بر اساس باورهای قلبی و بر مبنای آموزه های عميق وحيانی منتظر دنيايی پر از نور و معطر از عطر جانفزای توحيد و عدالت و رحمت در سايه ولايت و امامتِ آخرين سلاله طيبه معصومين، امام حجة بن الحسن العسکری(ع) است.

شيعه تنها امتی است که پيشوای آينده جهان را به خوبی می شناسد، با او زندگی می کند و قرن هاست که برنامه و آرمان های جهانیِ حضرت را مي داند. و خود را برای ساختن جهانی بر اساس وعده الهی و اراده برحقِ او آماده مي کند. و ملتی که آينده دارد ملتی زنده، پويا، و با عزت است.

اين تفکر و انديشه شيعه فقط يک آرمان آسمانی و در فضای تخيلی نيست بلکه بر اساس پشتوانه، اراده و وعده حتمی الهی است که بر اساس واقعيت های زندگی انسان در طول قرون طراحی شده است.

مسلما اين جامعه انسانی الهی جهانی را جز امامت امام معصوم(ع) و ياران و کارگزاران پاکبازی که برای آن ذخيره شده اند و در طی قرون صيقل خورده اند، نخواهند ساخت.

در اين نوشته کوتاه برآنيم که بر اساس آموزه های کتاب و سنّت تصويری از ويژگی های ياران امام(ع) و حاکمان آينده جهان تحت رهبری آن امام همام را مطرح کنيم، شايد اين سير کوتاه ديد ما را نسبت به آينده جهان واقع بينانه تر و قابل دفاع تر کند.

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بسم الله الرّحمن الرّحیم
«وَ بِذِکرِ مَولانا حُجَّةِ ابنِ الحَسَنِ العَسکَری»
 
تقدیم به پیشگاه آخرین ذخیره ی الهی
که خداوند به او و اجداد طاهرینش بر
فرشتگان مباهات می کند.
 

پیشگفتار:
در روایات متعددی از مباهات خداوند در برابر فرشتگان سخن به میان آمده است. مقصود چیست؟ و چرا؟
 مباهات و فخر به معنای بالیدن به مال و جاه و مقام است. انسان مباهی، یعنی کسی که به مقام، ثروت، اصل و نسب، قدرت، افتخار میکند[1].
و به تعبیر دیگر نازیدن و تفاخر کردن به چیزی، تفاخر و ناز و مدح و ستایش بی جا و خودبینی و نخوت، بزرگی و جلال و سرافرازی و سربلندی ورزیدن[2].
مباهات و فخر فروشی به این معنا و مفهوم از صفات رذیله ی انسان است. چنانکه از امام صادق (ع) نقل شده که فرمودند: «سه چیز عامل پشیمانی است: مباهات، فخر فروشی و عزّت طلبی بی جا»[3].
و در قرآن میخوانیم: «إنّ الله لا یُحِبُّ کُلَّ مُختالٍ فَخور: خداوند هیچ متکبّر فخرفروشی را دوست ندارد»[4].
دلیل برخورد این گونه ی قرآن و روایات با مباهات این است که برخاسته از تکبّر و نخوت و خودبینی است که از صفات رذیله و گناه کبیره است.
اما در موارد فراوانی، اشخاص، صفات، رفتارها، مکان ها و زمان هایی وجود دارند که خود عامل مباهات و افتخارند و شایسته است که انسان ها به آنها مباهات و افتخار کنند. زیرا مباهات به آنها از جنبه ی تکبّر و نخوت نیست، خود، عامل سربلندی و افتخارند و در وجود آنها قداست و پاکی و عزّت مطرح است.
روی همین اصل، در متون اسلامی و روایات اهل بیت(ع)، موارد فراوانی مطرح شده که خداوند به آنها مباهات می کند. مسلّماً مباهات و افتخار خداوند به آنها از جنبه ی کبریائیت و خود نمایی و سرافرازی مانند انسانها نیست، زیرا خداوند از این صفات منزّه است، غنی بالذّات است و نیازی به چنین افتخاراتی ندارد؛ بلکه مباهات خداوند به آن موارد، بیانگر قداست و فضیلت و عظمتی است که در آنها متجلّی است و خداوند ما را به آن توجّه میدهد.
و شاید آن هنگام که خداوند در مورد خلقت آدم (ع) به فرشتگان فرمود: «إنّی أعلَمُ ما لا تَعلَمونَ»[5]، عنایت به این ویژگی های خاص انسان داشته است که هر گاه آن صفات جلوه پیدا می کند، خداوند به آنها مباهات می کند.
در این مجموعه ی کوتاه سعی شده که این ارزش ها مورد دقت و تحقیق واقع شود تا بتوان از آنها درس های عمیق اخلاقی و ارزشی کسب کرد و زندگی انسان رنگ الهی به خود بگیرد و شاید توجه به این فضایل ما را به جامعه ی الهی مهدوی که آرمان های اصلی آن، ارزشهای الهی، عدالت و عبودیت حق است نزدیکتر سازد و پایه ریز جامعه ای باشیم که در آن، امام زمان (عج) به شیعیانش مباهات و افتخار کند و موجب زینت و افتخار آنها باشیم، نه عامل سرافکندگی آنها.[6] به امید آن روز.
 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم



 22- أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ
ق ﴿٢٤
بيفکنيد در دوزخ هر نا سپاس ستيزه جو را.


حاکم حسکاني در شواهد التنزيل بسند خود از ابو سعيد خدري نقل ميکند که رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود چون روز قيامت شود خداي تعالي بمن و علي ميفرمايد هر کس دشمن شما است او را در آتش بيفکنيد و هر که دوست شما است او را داخل بهشت گردانيد و اينست فرموده خداي تعالي القيا في جهنم کل کفار عنيد[1]

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم

 

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

 

 
15- وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّـهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّـهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّـهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
آل عمران ﴿١٠٣

و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد، و پراكنده نشويد؛ و نعمت خدا را بر خود ياد كنيد: آنگاه كه دشمنان [يكديگر] بوديد، پس ميان دلهاى شما الفت انداخت، تا به لطف او برادران هم شديد؛ و بر كنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد. اين گونه، خداوند نشانه‌هاى خود را براى شما روشن مى‌كند، باشد كه شما راه يابيد.


صاحب کتاب مناقب الفاخرة از عبد الله بن عباس روايت کرده است که ما در خدمت رسول خدا صلي الله عليه و آله بوديم عربي آمد و عرض کرد يا رسول الله شنيدم که ميفرمودي اعتصموا بحبل الله حبل خدا کدام است که باو تمسک جوئيم؟ رسول خدا صلي الله عليه و آله دست خود را بر دست علي عليه السلام زد و فرمود باين شخص تمسک جوئيد که اين حبل المتين است [1]

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم

 

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

 

 
8- وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِاللَّـهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ
رعد ﴿٤٣
و كسانى كه كافر شدند مى‌گويند: «تو فرستاده نيستى.» بگو: «كافى است خدا و آن كس كه نزد او علم كتاب است، ميان من و شما گواه باشد.»


ثعلبي در تفسير آيه مزبور مينويسد آنکه علم کتاب در نزد اوست علي بن ابيطالب است[1]
همچنين ابو سعيد خدري گويد از رسول خدا صلي الله عليه و آله پرسيدم آنکس که علم کتاب در نزد اوست کيست؟ فرمود آنکس برادرم علي بن ابيطالب است[2] 
شيخ سليمان بلخي از ابن عباس نقل ميکند که گفت آنکه علم کتاب در نزداوست علي عليه السلام است زيرا او بتفسير و تأويل و ناسخ و منسوخ آن عالم بود [3]
 

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال

 

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ

بقره ﴿١٨٥

 

ماه رمضان [همان ماه‌] است كه در آن، قرآن فرو فرستاده شده است، [كتابى] كه مردم را راهبر، و [متضمّن‌] دلايل آشكار هدايت، و [ميزان‌] تشخيص حق از باطل است.

با فرارسیدن ماه مبارک رمضان تجدید بیعت میکنیم با ائمه اطهار صلوات الله علیهم اجمعین  و عمل کردن به توصیه رسول خدا صلی الله علیه و آله که فرمودند:

 

إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ‏ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي فَانْظُرُوا كَيْفَ تَخْلُفُونِّي فِيهِمَا فَإِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ

بحار الأنوار (ط - بيروت) / ج‏37 / 137 / باب 52.

من در بين شما دو چيز گرانقدر را مي گذارم که تا وقتي به آن دو تمسک جوييد، بعد از من گمراه نمي شويد يکي از آن دو از ديگري بزرگتر است کتاب خدا که طناب کشيده شده از آسمان به زمين است و عترت من خاندان من و از يکديگر جدا نمي شوند تا در کنار حوض بر من وارد شوند. پس بنگريد که در نبود من  چگونه با آنان رفتار مي کنيد.

کتاب خدای متعال را ختم میکنیم و آنرا هدیه میکنیم به حضرت ولیعصر صلوات الله و سلامه علیه عترت رسول خدا  صلی الله علیه و آله وسلم تا بدینوسیله بقران تمسک و به عترت رسول خدا صلی الله علیه و اله توسل جسته باشیم.

بنا بنقل مفسرين و مورخين عامه و خاصه آيات زيادي (بيش از سيصد آيه) در باره ولايت علي عليه السلام و فضائل و مناقب آنحضرت در قرآن کريم آمده است که نقل همه آنها از عهده خارج است لذا در اينجا فقط بنقل سی مورد از کتب معتبره اهل سنت در سی روز ماه مبارک رمضان اشاره مينمایم  که جاي چون و چرا براي آنان باقي نماند. و بايد از آقايان (اهل سنت) پرسيد با وجود اينهمه آيات که دلالت بر ولايت و برتري علي عليه السلام دارد و خود شما در صورت مراجعه بکتب معتبره ـ تان صحت اين مطلب را خواهيد پذيرفت چگونه ابو بکر را بجاي علي عليه السلام خليفه ميدانيد؟

 

امید است در جهت پاسداری از حریم ولایت امیرالمؤمنین علی علیه السلام در حفظ این آیات همت بگماریم

 

التماس دعا

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال


بسم الله الرحمن  الرحیم

  • مرحوم سیّد بن طاووس در کتاب «المُجْتَنَى مِنَ الدُّعاءِ المُجْتَبَى» می نویسد:

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ «الْوَسَائِلِ إِلَى الْمَسَائِلِ» قَالَ‏: جَاءُوا بِرَجُلٍ إِلَى النَّبِيِّ صلّی الله علیه و آله ، فَشَهِدُوا أَنَّهُ سَرَقَ نَاقَةً لَهُمْ ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ أَنْ يُقْطَعَ ، فَوَلَّى الرَّجُلُ وَ هُوَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ صَلاتِكَ شَيْ‏ءٌ، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ رَحْمَتِكَ شَيْ‏ءٌ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ الْبَرَكَاتِ شَيْ‏ءٌ، وَ سَلِّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ السَّلامِ شَيْ‏ءٌ» ، فَتَكَلَّمَتِ‏ النَّاقَةُ وَ قَالَتْ‏: إِنَّهُ بَرِي‏ءٌ مِنْ سَرِقَتِي. فَقَالَ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله: مَنْ يَأْتِينِي بِالرَّجُلِ؟ فَابْتَدَرَهُ سَبْعُونَ رَجُلا مِنْ أَهْلِ بَدْرٍ فَجَاءُوا بِهِ إِلَى النَّبِيِّ. فَقَالَ: يَا هَذَا، مَا قُلْتَ آنِفاً؟ قَالَ: قُلْتُ: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ صَلاتِكَ شَيْ‏ءٌ ، وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ رَحْمَتِكَ شَيْ‏ءٌ ، وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ الْبَرَكَاتِ شَيْ‏ءٌ ، وَ سَلِّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ السَّلَامِ شَيْ‏ءٌ» فَقَالَ صلّی الله علیه و آله: لِذَلِكَ نَظَرْتُ إِلَى مَلائِكَةِ اللَّهِ تَعَالَى يَخْرِقُونَ سِكَكَ الْمَدِينَةِ ، وَ كَادُوا يَحُولُونَ بَيْنِي وَ بَيْنَكَ. قَالَ النَّبِيُّ صلّی الله علیه و آله: لَتَرِدَنَّ عَلَيَ‏ الصِّرَاطَ وَ وَجْهُكَ أَضْوَأُ مِنَ الْقَمَرِ.[1]

در کتاب «الْوَسَائِلِ إِلَى الْمَسَائِلِ» آمده است: مردی را نزد رسول خدا صلّی الله علیه و آله آوردند و شهادت دادند که او شتر ایشان را به سرقت برده است. رسول خدا صلّی الله علیه و آله امر کردند که دستش قطع شود.

آن مرد گریخت ، در حالی که چنین می گفت:

 

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ صَلواتكَ شَيْ‏ءٌ ،

 وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنْ رَحْمَتِكَ شَيْ‏ءٌ،

وَ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ الْبَرَكَاتِ شَيْ‏ءٌ،

وَ سَلِّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ حَتَّى لا يَبْقَى مِنَ السَّلامِ شَيْ‏ءٌ»

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال


بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

قَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه

فَليُبَلِّغِ الحاضِرِالغائِبَ وَالوالِدُ الوَلَدَ الی یَومِ القِيامَه

پس برسانند حاضران غائبان را و پدران فرزندان را تا روز قيامت.

فرازی از خطابه غديرپيامبر خدا (صلی الله عليه وآله)


بخش دهم: حلال و حرام، واجبات و محرمات

مَعاشِرَالنّاسِ، إِنَّ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ مِنْ شَعائرِالله، (فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِاعْتَمَرَ فَلاجُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما   البقره 58)

مَعاشِرَالنّاسِ، حُجُّواالْبَيْتَ، فَماوَرَدَهُ أَهْلُ بَيْتٍ إِلاَّ اسْتَغْنَوْا وَ أُبْشِروا، وَلاتَخَلَّفوا عَنْهُ إِلاّبَتَرُوا وَ افْتَقَرُوا.

مَعاشِرَالنّاسِ، ماوَقَفَ بِالْمَوْقِفِ مُؤْمِنٌ إِلاَّغَفَرَالله لَهُ ماسَلَفَ مِنْ ذَنْبِهِ إِلي وَقْتِهِ ذالِكَ، فَإِذا انْقَضَتْ حَجَّتُهُ اسْتَأْنَفَ عَمَلَهُ.

مَعاشِرَالنَّاسِ، الْحُجّاجُ مُعانُونَ وَ نَفَقاتُهُمْ مُخَلَّفَةٌ عَلَيْهِمْ وَالله لايُضيعُ أَجْرَالُْمحْسِنينَ.

مَعاشِرَالنّاسِ، حُجُّوا الْبَيْتَ بِكَمالِ الدّينِ وَالتَّفَقُّهِ، وَلاتَنْصَرِفُوا عَنِ الْمشَاهِدِإِلاّ بِتَوْبَةٍ وَ إِقْلاعٍ.

مَعاشِرَالنّاسِ، أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ كَما أَمَرَكُمُ الله عَزَّوَجَلَّ، فَإِنْ طالَ عَلَيْكُمُ الْأَمَدُ فَقَصَّرْتُمْ أَوْنَسِيتُمْ فَعَلِي وَلِيُّكُمْ وَمُبَيِّنٌ لَكُمْ، الَّذي نَصَبَهُ الله عَزَّوَجَلَّ لَكُمْ بَعْدي أَمينَ خَلْقِهِ. إِنَّهُ مِنِّي وَ أَنَا مِنْهُ، وَ هُوَ وَ مَنْ تَخْلُفُ مِنْ ذُرِّيَّتي يُخْبِرونَكُمْ بِماتَسْأَلوُنَ عَنْهُ وَيُبَيِّنُونَ لَكُمْ ما لاتَعْلَمُونَ

هان مردمان! همانا حج و عمره از شعائر و آداب و رسوم خدايي است. پس زائران خانه ي خدا و عمره كنندگان بر صفا و مروه بسيار طواف كنند.

هان مردمان! در خانه ي خدا حج گزاريد؛ كه هيچ خانداني داخل آن نشد مگر بي نياز شد و مژده گرفت، و كسي از آن روي برنگردانيد مگر بي بهره و نيازمند گرديد.

هان مردمان! مؤمني در موقف (عرفات، مشعر، منا) نمانَد مگر اين كه خدا گناهان گذشته ي او را بيامرزد و بايسته است كه پس از پايان اعمال حج [با پرونده ي پاك] كار خود را از سر گيرد.

هان مردمان! حاجيان دستگيري شده اند و هزينه هي سفرشان جبران مي شود و جايگزين آن به آنان خواهد رسيد. و البته خداوند پاداش نيكوكاران را تباه نخواهد كرد.

هان مردمان! خانه ي خدا را با دين كامل و دانش ژرفي آن ديدار كنيد و از زيارتگاه ها جز با توبه و بازايستادن [از گناهان] برنگرديد.

هان مردمان! نماز را به پا داريد و زكات بپردازيد همان سان كه خداوند عزّوجل امر فرموده. پس اگر زمان بر شما دراز شد و كوتاهي كرديد يا از ياد برديد، علي صاحب اختيار و تبيين كننده ي بر شماست. خداوند عزّوجل او راپس از من امانتدار خويش در ميان آفريدگانش نهاده. همانا او از من و من از اويم. و او و فرزندان من از جانشينان او، پرسش هي شما راپاسخ دهند و آن چه را نمي دانيد به شما مي آموزند.

امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال


بِسْمِ اللَّـهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

قَالَ رَسُولُ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه

فَليُبَلِّغِ الحاضِرِالغائِبَ وَالوالِدُ الوَلَدَ الی یَومِ القِيامَه

پس برسانند حاضران غائبان را و پدران فرزندان را تا روز قيامت.

فرازی از خطابه غديرپيامبر خدا (صلی الله عليه وآله)

 

بخش هفتم: پيروان اهل بيت عليهم السلام و دشمنان ايشان


مَعاشِرَالنّاسِ، أَنَا صِراطُ الله الْمُسْتَقيمُ الَّذي أَمَرَكُمْ بِاتِّباعِهِ، ثُمَّ عَلِي مِنْ بَعْدي. ثُمَّ وُلْدي مِنْ صُلْبِهِ أَئِمَّةُ (الْهُدي)، يَهْدونَ إِلَي الْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلونَ. ثُمَّ قَرَأَ: «بِسْمِ الله الرَّحْمانِ الرَّحيمِ الْحَمْدُلِلَّهِ رَبِ الْعالَمينَ.الحمد..» إِلي آخِرِها،

هان مردمان! صراط مستقيم خداوند منم كه شما را به پيروي آن امر فرموده. و پس از من علي است و آن گاه فرزندانم از نسل او، پيشوايان راه راستند كه به درستي و راستي راهنمايند و به آن حكم و دعوت كنند.

 

سپس پيامبر صلّي الله عليه و آله قرائت فرمود: «بسم الله الرّحمن الرّحيم الحمدللّه ربّ العالمين الرّحمن الرّحيم» - تا آخر سوره.

وَقالَ: فِي نَزَلَتْ وَفيهِمْ (وَالله) نَزَلَتْ، وَلَهُمْ عَمَّتْ وَإِيَّاهُمْ خَصَّتْ، أُولئكَ أَوْلِياءُالله (الَّذينَ لاخَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاهُمْ يَحْزَنونَ یونس/62 )، (أَلا إِنَّ حِزْبَ الله هُمُ الْغالِبُونَ مائده/56). أَلا إِنَّ أَعْدائَهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ الْغاوُونَ إِخْوانُ الشَّياطينِ (يوحي بَعْضُهُمْ إِلي بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُروراً انعام/112) . أَلا إِنَّ أَوْلِيائَهُمُ الَّذينَ ذَكَرَهُمُ الله في كِتابِهِ، فَقالَ عَزَّوَجَلَّ: (لاتَجِدُ قَوْماً يُؤمِنُونَ بِالله وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حادَّالله وَ رَسُولَهُ وَلَوْكانُوا آبائَهُمْ أَوْأَبْنائَهُمْ أَوْإِخْوانَهُمْ أَوْعَشيرَتَهُمْ، أُولئِكَ كَتَبَ في قُلوبِهِمُ الْإيمانَ المجادله 22) إِلي آخِرالآيَةِ.

هان! به خدا سوگند اين سوره درباره ي من نازل شده و شامل امامان مي باشد و به آنان اختصاص دارد. آنان اولياي خدايند كه ترس و اندوهي برايشان نيست، آگاه باشيد: البته حزب خدا چيره و غالب خواهد بود. هشدار كه: ستيزندگان با امامان، گمراه و همكاران شياطين اند. بري گمراهي مردمان، سخنان بيهوده و پوچ را به يكديگر مي رسانند. بدانيد كه خداوند از دوستان امامان در كتاب خود چنين ياد كرده: «[اي پيامبر ما] نمي يابي ايمانيان به خدا و روز بازپسين، كه ستيزه گران خدا و رسول را دوست ندارند، گرچه آنان پدران، برادران و خويشانشان باشند. آنان [كه چنين اند] خداوند ايمان را در دل هايشان نبشته است.» - تا آخر آيه